چپ‌ها و راست‌ها، آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها، سرمایه‌گذاران بازار سهام و فعالان ضد جهانی ‌شدن همگی بر این نکته اتفاق نظر دارند که مدیران ارشد حقوق بالایی دریافت می‌کنند. مدارک و شواهد این را نشان می‌دهد. طی نیم قرن، نسبت دستمزد مدیران ارشد به درآمد کارمندان نسبت چندان متفاوتی نبود. ناگهان در دهه 1980 در آمریکا و چند سال بعد در نقاط دیگر دنیا این نسبت رو به افزایش گذاشت و بالاخره در هزاره جدید تفاوت این نسبت چشمگیر شد. اینجا بود که یک کارمند در طبقه پایین اداره‌ای در آمریکا حقوق یک ماهه مدیرش در طبقه بالا را طی یک سال دریافت می‌کرد.
اکثر مردم می‌گویند می‌دانند دلیل این افزایش چشمگیر چیست. به عقیده آنها حرص و طمع مدیران ارشد در کنار ضعف هیات مدیره باعث افزایش حقوق مدیران به قیمت ضربه خوردن به کارگران و کارمندان شده است. همچنین مردم می‌گویند این مدیران لیاقت این همه افزایش دستمزد را ندارند و اگرچه پرداخت دستمزد اضافه برای کار اضافه، امری معمول است اما این میزان افزایش معقول نیست. یک شرکت مشاوره مدیریت در آمریکا سال گذشته 11 شرکت بزرگ و مشهور اما با مدیریت ضعیف را شناسایی کرد که مدیران ارشد آنها دو سال است بیش از 15میلیون دلار در سال حقوق و دستمزد دریافت می‌کنند. این در حالی است که ارزش سهام این شرکت‌ها نه تنها رشد نداشته بلکه افول هم کرده است. از جمله این شرکت‌ها AT&T ، مرک و تیم وارنر هستند. رابرت ناردلی از مدیران شرکت « هوم دیپوت» چندی پیش هنگام ترک سمتش 210میلیون دلار بابت تسویه حساب دریافت کرد. این در حالی‌ است که سهام این شرکت در دوران مدیریت او دچار افت چشمگیر شده است. کارلی فیورینا با 180میلیون دلار پاداش از سمت خود به عنوان مدیر ارشد شرکت « اچ پی» خارج شد. او که در سال 6/21میلیون دلار حقوق می‌گرفت در زندگی‌نامه‌اش نوشته که پول برایش اهمیتی ندارد. اما چه کسی حرف او را باور می‌کند؟نظرسنجی که روزنامه‌های لس‌آنجلس تایمز و شبکه بلومبرگ سال گذشته انجام داده‌اند نشان می‌دهد، 80درصد آمریکایی‌ها حقوق مدیران ارشد شرکت‌ها را بسیار بالا و هنگفت می‌دانند. حتی طرفداران تجارت آزاد و اقتصاد مبتنی بر بازار هم نسبت به این موضوع و افزایش حقوق مدیران بدبین هستند. حتی دانشجویان رشته اقتصاد و بازرگانی دانشگاه ‌هاروارد هم در نظرسنجی اعلام کرده‌اند که این میزان حقوق و دستمزد را بالا می‌دانند. بررسی دیگری نشان می‌دهد، 90درصد سرمایه‌گذاران که مالکان حقیقی شرکت‌ها هستند بر این باورند که حقوق و دستمزد مدیران بالاست. این در حقیقت نوعی اعتراف است تا انتقاد چون همین سرمایه‌گذاران و اعضای هیات مدیره هستند که حقوق و دستمزدها را مشخص می‌کنند. اما همه این حرف‌ها و انتقادات صحت ندارد و درست نیست. تغییرات مدیریتی و اقتصادی دلیل اصلی این افزایش چشمگیر حقوق و دستمزدهای مدیران است. چارچوب و الگوی حقوق و دستمزدها در سراسر دنیا دچار تغییرات جدی شده و در این میان آمریکا در صدر این تغییرات است. افزایش شکاف دستمزد میان مدیران و کارگران و کارمندان و تاکید بر محرک‌های بلندمدت از جمله ویژگی‌های این تغییرات است. بنابراین در بررسی وضعیت شرکت‌ها در سراسر دنیا و آمریکا نباید فقط به افزایش حقوق و مدیریت ضعیف اکتفا کرد. اشتباه 15 سال گذشته این بوده که تعداد زیادی در یک شرکت قدرت تصمیم‌گیری پیدا کرده‌اند. همین افزایش قدرت تصمیم‌گیری باعث اتخاذ تصمیمات غیر معقول از جمله تصمیم‌گیری درباره حقوق و دستمزد مدیران شده است. اکنون ده‌ها مدیر در سراسر جهان به اتهام سوءاستفاده از قدرت تصمیم‌گیری خود تحت تعقیب هستند. بعضی از این سوءاستفاده‌ها مربوط به افزایش حقوق و دستمزد مدیران توسط خود آنها می‌شود. از سوی دیگر حرف‌هایی که درباره حقوق و دستمزد مدیران و لیاقت داشتن و یا نداشتن آنها برای دریافت این میزان حقوق در میان عوام گفته می‌شود گاه با بزرگ نمایی همراه است. بین سال 1993 تا 2003 میزان کل دستمزد پنج مدیر ارشد مرکز استاندارد اندپورز به 350میلیارد دلار می‌رسید. اما در همین مدت میزان سودی که عاید سهامداران شده از 2/5درصد به 1/8 درصد رسیده است.
اگرچه پرداخت حقوق زیاد به یک مدیر ارشد باعث ورشکستگی یک شرکت نمی‌شود، اما دلایلی وجود دارد برای کنترل این افزایش دستمزدها. یکی از این دلایل انگیزه است. نقش حقوق وادار کردن مدیران به کار بیشتر و سخت‌تر نیست بلکه جذب مدیران بهتر و واداشتن آنها به تصمیمات دشوار است. بدون دستمزد بالا مدیران انگیزه‌ای برای اتخاذ تصمیمات درد‌سرساز و پر هزینه ندارند. دستمزد همچنین عینی‌ترین آزمون خارجی‌ است برای سنجیدن ظرفیت و توان هیات مدیره یک شرکت در نظارت بر مدیران آن. در حقیقت ارزش دستمزد مدیران ارزش دلاری نیست. حقوق مدیران یکی از جنجالی‌ترین جنبه‌های افزایش نابرابری است که در دهه‌های گذشته بروز کرده است. حتی اگر مدیران ارزش و استحقاق این افزایش دستمزد را داشته باشند باز هم بار این نمی‌توان نابرابری را توجیه کرد. فعالیت بازرگانی با حضور کارگران، سهامداران، مشتری‌ها و رای‌دهندگان است که ادامه حیات می‌یابد. ظن و بدگمانی بلای جان هر فعالیت تجاری است. جب بوش برادر جورج بوش و فرماندار سابق ایالت فلوریدا سال گذشته هشدار داد که اگر روند صعودی افزایش دستمزد مدیران ادامه یابد اعتماد مردم به سرمایه‌داری از دست می‌رود.

قابلیت مقایسه یکی از ویژگیهای مهم ولازمی است که  صورتهای مالی باید  آنرا دارا باشند این ویژگی به استفاده کنندگان از صورتهای مالی کمک  می نماید که بتوانند با مقایسه روند فعلی شرکت با روند قبلی  تصمیمات  مناسب وصحیحی اتخاذ نمایند  بنابراین  تهیه کنندگان صورتهای مالی جهت حفظ این ویژگی ناگزیرند در تهیه صورتهای مالی اصل دیگری تحت عنوان اصل ثبات رویه را رعایت نمایند به عبارت دیگر تهیه کنندگان صورتهای مالی برای  تهیه  صورتهای مالی سال جاری  خود  باید همان اصول ، مبانی  و روشهائی   که در تهیه صورتهای مالی سال قبل بکار برده اند را  بکار گیرند تا با رعایت اصل ثبات رویه ویکنواختی امکان قابلیت مقایسه را برای استفاده کنندگان از این صورتها را فراهم نمایند  اما یکی از سوالات وموضوعات فراروی تهیه کنندگان این است   که اگر در دوره  فعالیت موسسه یا شرکت  وبر اثر گذشت زمان  اطلاعات جدیدی بدست آید که مدیریت شرکت ناگزیر شود روش حسابداری خود که برای دارائی  ، بدهیها ، درآمد ، هزینه ویا  سایر حسابهای موسسه وشرکت استفاده  می نموده را تغییر دهد  یا  متوجه شود که در محاسبات خویش اشتباه  نموده  ویا حتی با بدست آمدن  اطلاعات جدیدناگزیر شود برآوردهای  صورت گرفته که  در حسابهای خویش اعمال نموده را اصلاح نمایدپس در این صورت جهت حفظ ویژگی قابلیت مقایسه وکمک به استفاده کنندگان چه اقدامی را باید انجام دهد وبرخورد حسابرس  با این موضوع  چگونه باید باشد ؟

  در این خصوص استاندارد حسابداری شماره 6 ایران این تغییرات را به سه بخش کلی تغییر روش حسابداری ،  اصلاح اشتباه و تغییر برآورد  تقسیم نموده وسپس بیان می نماید:  "  که اثر تغییر روش حسابداری واصلاح اشتباه باید بعنوان اثر انباشته در صورت سود وزیان جامع آورده شود مضافا به اینکه صورتهای مالی دوره قبل نیز با توجه به روش جدید اصلاح  وارائه مجدد گرددودر خصوص تغییر در برآورد باید اثر آن در صورت سودو زیان سال جاری منعکسگردیده ونیازی به اصلاح وارائه مجدد صورتهای مالی دوره قبل  نمی باشد. در خصوص تغییر روشهای حسابداری بند 76 استاندارد حسابداری  شماره یک  پاره ای از این تغییرات را بیان نموده وهمچنین بند 41  استاندارد شماره 6 موارد منجر به اصلاح  حساب را قید نموده است. 

 با توجه به مطالب مطروحه فوق اگر این سوال مطرح شود که برخورد تهیه کنندگان صورتهای مالی در هنگام تغییر روش استهلاک( مثلا روش استهلاک خط مستقیم به روش نزولی) چه خواهد بود؟

   مطمئنا عده ای  در وهله اول پاسخ خواهند داد که این تغییر یک  تغییر روش حسابداری است وتکلیف آن مشخص است  . 

اما در این خصوص باید بگوئیم  تا قبل از تدوین استانداردهای  حسابداری ایران تغییر روش استهلاک یک تغییر روش حسابداری محسوب میشد ودلیل آن نیزپاسخی است که کمیته فنی سازمان حسابرسی ( مرجع تدوین استانداردهای حسابداری در ایران) طی  صورتجلسه شماره یک خود در تاریخ  ۱۳۶۸/07/۲۳ منتشر واعلام نموده است بر اساس نظر یاد شده"  اگر روش محاسبه استهلاک تغییر نماید این تغییر یک تغییر روش محسوب میگردد وبنابراین باید آثار انباشته حاصل از این تغییر در صورت سود وزیان جامع منعکس

  وصورتهای مالی دوره قبل نیز اصلاح وارائه مجددگردد  واگر روش استهلاک تغییر ننماید لیکن نرخ استهلاک  ( بدلیل تغییر برآورد در عمر مفید یا ارزش اسقاط)  تغییر نماید این تغییر یک تغییر برآورد بوده ولذا اثرآن  فقط در صورت  سود وزیان دوره تغییر منعکس  ونیازی به اصلاح وارائه صورتهای مالی دوره قبل  نمی باشد.

همچنین کمیته مذکور معتقد است اگر تغییر نرخ استهلاک  وتغییر روش استهلاک توام صورت پذیرد این تغییرات  بعنوان تغییر برآورد تلقی خواهد شد ."

 پس در اینجا ملاحظه می کنیم که پاسخ کاملا منطبق بر استانداردهای  تدوین شده حسابداری می باشد اما با مطالعه بند های 62 و 82   استاندارد حسابداری شماره 11که از تاریخ 1/1/1380 نیز لازم الاجرا گردیده  متوجه می شویم تغییر روش استهلاک وتغییر نرخ هردو بعنوان تغییر برآورد محسوب میشوند واساسا برخورد با تغییر روش استهلاک را بعنوان تغییرروش قلمداد نمی نمایند واین  بعنوان یک استثناء محسوب میگردد.  

گوش کن
من براي پنهان کردن تو
صادقانه به همه دروغ مي گويم
و وقتي زيباترين لحظه سال تحويل مي شود
شوق چشمانم را گور مي کنم
من روي صفحات خالي دفترم
بدون فاصله تو را مي نويسم
و هر روز شعرهايم را به صندوق دلتنگي ام پست مي کنم
خوب مي دانم
تا وقتي سرم به آسمان است و نگاهم به زمين
از تو
جز يک نگاه کهنه
چيز ديگري ندارم