اين روزا كه ميگذرد احساس مي كنم
 
يكي از جاده هاي پر و پيچ و خم و مه آلود
 
زندگي منو به سوي خود مي خواند.....
 
براي پيدا كردنش همه جا را مي گردم
 
از هر پنجره بازي به اميد اينكه اورا ببينم
 
سرك مي كشم ولي نيست......
 
روزها منتظر يه قاصدك تا خبري برايم بياورد
 
ولي قاصدكها هم نشاني من را گم كرده اند......
 
شبها آسمان را نگاه مي كنم تا شايد بتوانم نشونيشو
 
از ستاره ها بگيرم ولي ستاره ها هم يادشون
 
رفته نيم نگاهي به زمين بندازن تا نگاه يه منتظر
 
را ببينند.....